توقف طولانی کامیون ها پشت مرز صورت حساب سنگینی که به اقتصاد می رسد
به گزارش فراز برج، توقف طولانی کامیون ها پشت مرزها به معضلی فراتر از حمل و نقل تبدیل گشته است؛ هزینه هایی که از جیب فعالین تجارت پرداخت می شود و در نهایت می تواند به قیمت تمام شده کالاها برسد.
به گزارش فراز برج به نقل از مهر، بخش عمده تجارت ایران با کشورهای همسایه بوسیله جاده و کامیون ترانزیت می شود، حتی طی ماه های اخیر بر طبق شرایط موجود در کشور و منطقه، بروز اختلالاتی در تنگه هرمز و تجارت دریایی، بخش عظیمی از تجارت با کشورهای همسایه بوسیله مسیرهای دیگر مانند ریلی، خصوصاً جاده ای منتقل شد، اما ترانزیت از مسیر جاده به سبب چالش های جدی مانند توقف طولانی مدت کامیون در مبادی ورودی و خروجی مرز کشورها باعث ایجاد کاهش انگیزه برای رانندگان و صاحبان بار شده است.
ماهانه بالاتر از ۱۰ میلیون دلار هزینه توقف ناوگان در مرزها
اما نکته حایز اهمیت اینجاست که توقف ناوگان در مرزهای تنها محدود به رانندگان نیست، بلکه تمام زنجیره حمل و نقل، شرکتهای حمل و نقل بین المللی، صاحبان کالا و اقتصاد کشور را تحت تاثیر قرار می دهد. البته توقف طولانی کامیون ها پشت مرزها نیز هزینه های سنگینی به فعالین حمل و نقل تحمیل می کند؛ به صورتی که براساس گفته ی احسان ملک زاده، رئیس هیأت مدیره انجمن صنفی شرکتهای حمل و نقل بین المللی ایران اگر هزینه روزانه هر کامیون را حدود ۱۰۰ دلار محاسبه نماییم، ماهانه بالاتر از ۱۰ میلیون دلار فقط هزینه توقف کامیون ها در مرز خواهد بود.
در ادامه ملک زاده با اشاره به افزایش معطلی کامیون ها در مرزهای کشور، همچون مرزهای رازی و بازرگان، اظهار نمود: این معطلی ها علاوه بر افزایش کرایه حمل، باعث توقف طولانی کامیون ها و انباشت کانتینرها در مرزها شده و در نهایت هزینه تمام شده کالا را به صورت قابل توجهی افزایش داده است.
وی اضافه کرد: تمرکز بیش از اندازه بر مرزهای خاصی همچون سوداگر و مسیر مرسین ترکیه، مشکلات موجود را شدت بخشیده است و لازم است بار ترانزیتی میان بنادر و مرزهای جایگزین توزیع شود، اما تا حالا اقدامات مؤثری برای تحقق این هدف انجام نشده است.
رئیس هیأت مدیره انجمن صنفی شرکتهای حمل و نقل بین المللی ایران همینطور با اشاره به وضعیت کریدورهای منتهی به پاکستان اظهار داشت: تعداد زیادی کامیون در مرزهای پاکستان متوقف هستند که این معطلی ها ناشی از مشکلات مقررات ترانزیتی و کمبود زیرساخت های لازم است.
ملک زاده با اشاره به وضعیت مسیر ترکمنستان نیز اشاره کرد: باآنکه ترانزیت از مرز سرخس فعال گردیده است، اما هماهنگی میان دستگاههای دولتی، همچون گمرک و شرکت ملی پخش، به قدر لازم وجود ندارد و بخش خصوصی برای حل این موانع، نیازمند حمایت و همراهی جدی نهادهای اجرایی است.
توقف کامیون ها در مرز؛ زنجیره تجارت زیر بار هزینه های سنگین
این تنها قسمتی از خسارت های ناشی از ماندگاری کامیون ها در مرزها است؛ چونکه با به انتها رسیدن مهلت قانونی در اختیار داشتن ناوگان، شرکتهای حمل و نقل نیز با هزینه های مضاعفی مواجه می شوند و در سوی دیگر، صاحبان کالا به سبب تأخیر در تحویل محموله، زیان های قابل توجهی را متحمل خواهند شد.
بر اساس مقررات موجود، هر روز تأخیر در خروج کامیون از مرز، بالاتر از ۱۰۰ دلار هزینه اضافی به صاحبان کالا تحمیل می کند؛ رقمی که در خیلی از قراردادهای بین المللی می تواند سود حاصل از صادرات یا واردات را بطور مستقیم تحت تاثیر قرار دهد. خیلی از کالاها باید در زمان مشخصی به بازار مقصد برسند و هرگونه تأخیر، علاوه بر بالارفتن هزینه های حمل، باعث کاهش ارزش اقتصادی محموله، از دست رفتن فرصتهای تجاری و حتی خدشه به اعتبار تجاری صادرکنندگان و واردکنندگان خواهد شد.
باتوجه بگفته های عضو انجمن صنفی شرکتهای حمل و نقل بین المللی خراسان رضوی، یکی از مهم ترین گلایه های فعالین این حوزه، نحوه تحمیل هزینه های توقف ناوگان به شرکتهای حمل و نقل است؛ شرکت هایی که به گفته ی ایشان، هیچ نقشی در ایجاد این تأخیرها ندارند، اما مطابق ضوابط موجود، بعد از پایان مهلت قانونی، موظف به پرداخت هزینه های ناشی از توقف کامیون ها هستند.
نوریان با اشاره به مقررات حاکم بر تردد ناوگان بین المللی اظهار نمود: برمبنای ضوابط جاری، بعد از پایان مهلت معافیت ۴۸ یا ۷۲ ساعته، مسئولیت پرداخت حق توقف ناوگان بر عهده شرکت حمل و نقل قرار می گیرد؛ در حالیکه منشا این تأخیرها خارج از حوزه اختیارات و مسئولیت این شرکت هاست.
وی اضافه کرد: بر طبق آخرین آیین نامه سازمان راهداری و حمل و نقل جاده ای، حق توقف ناوگان بین المللی روزانه ۲۰۰ دلار تعیین شده و این مبلغ مستقیماً از شرکت حمل و نقل مطالبه می شود.
عضو انجمن صنفی شرکتهای حمل و نقل بین المللی خراسان رضوی با اعلان اینکه صاحبان کالا در خیلی از موارد حاضر به پذیرش این هزینه ها نیستند، اشاره کرد: همین مساله باعث شده شرکتهای حمل و نقل از همان شروع احتمال تحمیل چنین هزینه هایی را در محاسبات اقتصادی و تعیین نرخ حمل لحاظ کنند؛ موضوعی که در نهایت به بالارفتن هزینه تمام شده حمل و نقل و بالارفتن هزینه مبادلات تجاری منجر می شود.
وی با تکیه بر این که طبق قوانین موجود، کامیون ها بعد از ورود به مرز باید در کوتاهترین زمان ممکن تشریفات قانونی را طی کرده و از مرز بیرون بروند، اظهار داشت: فلسفه ایجاد پایانه های مرزی، تسهیل عبور کالا و انجام تشریفات گمرکی است، نه توقف چندروزه ناوگان؛ در عین حال، به سبب برخی مشکلات مدیریتی و اجرائی، کامیون ها گاه بین یک هفته تا ۱۰ روز در پارکینگ های مرزی متوقف می مانند.
نوریان می گوید در چنین شرایطی، بعد از پایان مهلت معافیت، شرکت حمل و نقل ناچار است بابت چهار تا پنج روز توقف ناوگان، رقمی حدود ۷۰۰ تا ۸۰۰ دلار پرداخت کند؛ رقمی که در صورت اجرای کامل آیین نامه های در ارتباط با حق توقف، می تواند از این میزان نیز فراتر رود.
هزینه حمل و نقل حداقل ۲۵ درصد افزایش یافت
پیمان سنندجی، رئیس کمیسیون حمل و نقل اتاق بازرگانی در گفتگو با گزارشگر مهر با اشاره به وضعیت ترانزیت از مرزها و تداوم توقف طولانی مدت کامیون ها اظهار نمود: مبحث توقف کامیون ها در مرزها، صرفا فرسودگی ناوگان نیست و یکی از مهم ترین دلایل تأثیرگذار در این تأخیرها، ظرفیت، امکانات و تجهیزات گمرکی در مرزها است.
سنندجی بیان نمود: بعنوان مثال در مرز ریمدان با پاکستان، این مرز در مقایسه با مرز میرجاوه از سطح پیشرفت و تجهیزاتی کمتری برخوردار می باشد و همین مساله سبب می شود در زمان تردد، به سبب نبود زیرساخت های کافی در دو سوی مرز، روند عبور کامیون ها با کندی مواجه شود؛ ازاین رو مشکل تنها در ارتباط با یک طرف مرز نیست و هر دو طرف در این فرایند نقش دارند.
وی افزود: در مرز بازرگان نیز علاوه بر موضوعات زیرساختی، مساله مهم دیگر به روابط و مسایل دیپلماسی میان دو کشور بازمی گردد؛ به این معنا که هم در سمت ترکیه برخی چالش ها در مرزها وجود دارد و هم در سمت ایران نیاز به مدیریت و برنامه ریزی دقیق تر احساس می شود.
رئیس کمیسیون حمل و نقل اتاق بازرگانی در انتها اشاره کرد: طبیعی است که توقف طولانی مدت کامیون ها هزینه های سنگینی را به ناوگان حمل و نقل تحمیل می کند و این هزینه ها در مقایسه با شرایط تردد روان، اثرگذاری قابل توجهی دارد. برآورد می شود این توقف ها حداقل ۲۰ تا ۲۵ درصد بر هزینه های حمل و نقل اثرگذار باشد.
توقف در مرزها؛ چطور به سفره مردم می رسد؟
به گزارش فراز برج به نقل از مهر، بررسی ها نشان داده است توقف طولانی مدت کامیون ها در مرزهای کشور، دیگر صرفا یک مشکل صنفی برای رانندگان یا شرکتهای حمل و نقل نیست، بلکه به یکی از گلوگاه های اصلی تجارت خارجی ایران تبدیل گشته است. این تأخیرها علاوه بر تحمیل هزینه های سنگین به ناوگان حمل و نقل، شرکتهای حمل و نقل بین المللی و صاحبان کالا، باعث بالارفتن هزینه تمام شده واردات و صادرات، کاهش رقابت پذیری کالاهای ایرانی در بازارهای منطقه ای و از دست رفتن فرصتهای تجاری می شود.
کارشناسان باور دارند ریشه این معضل را باید در ضعف زیرساخت های مرزی، ناهماهنگی میان دستگاههای اجرائی، کندی تشریفات گمرکی، تمرکز بار در تعدادی مرزها و چالش های دیپلماتیک با کشورهای همسایه جست وجو کرد. به این دلیل، حل این مشکلات تنها به سود فعالین حمل و نقل نیست، بلکه آثار آن مستقیماً به اقتصاد خانوار نیز سرایت می کند؛ چون که بالارفتن هزینه های حمل و نقل و ترانزیت، در نهایت به قیمت تمام شده کالاها اضافه شده و این هزینه در زنجیره توزیع به مصرف کننده نهائی منتقل می شود.
در نتیجه، تداوم توقف کامیون ها در مرزها می تواند به افزایش قیمت کالاهای مصرفی و تشدید فشار بر معیشت مردم منجر شود؛ موضوعی که لزوم تسریع در اصلاح زیرساخت های مرزی، هماهنگی میان دستگاههای مسئول و توسعه دیپلماسی حمل و نقل را بالاتر از پیش نمایان می کند.
به گزارش فراز برج به نقل از مهر، بخش عمده تجارت ایران با کشورهای همسایه بوسیله جاده و کامیون ترانزیت می شود، حتی طی ماه های اخیر بر طبق شرایط موجود در کشور و منطقه، بروز اختلالاتی در تنگه هرمز و تجارت دریایی، بخش عظیمی از تجارت با کشورهای همسایه بوسیله مسیرهای دیگر مانند ریلی، بویژه جاده ای منتقل شد، اما ترانزیت از مسیر جاده به جهت چالش های جدی مانند توقف طولانی مدت کامیون در مبادی ورودی و خروجی مرز کشورها سبب ایجاد کاهش انگیزه برای رانندگان و صاحبان بار شده است. سنندجی بیان نمود: به عنوان مثال در مرز ریمدان با پاکستان، این مرز در مقایسه با مرز میرجاوه از سطح پیشرفت و تجهیزاتی کمتری برخوردار می باشد و همین مساله سبب می شود در زمان تردد، به جهت نبود زیرساخت های کافی در دو سوی مرز، روند عبور کامیون ها با کندی مواجه شود؛ به این جهت مشکل تنها در ارتباط با یک طرف مرز نیست و هر دو طرف در این پروسه نقش دارند. وی ادامه داد: در مرز بازرگان هم علاوه بر موضوعات زیرساختی، مساله مهم دیگر به روابط و مسائل دیپلماسی میان دو کشور بازمی گردد؛ به این معنا که هم در سمت ترکیه برخی چالش ها در مرزها وجود دارد و هم در سمت ایران نیاز به مدیریت و برنامه ریزی دقیق تر احساس می شود.
منبع: فراز برج
این مطلب را می پسندید؟
(1)
(0)
تازه ترین مطالب مرتبط
نظرات بینندگان در مورد این مطلب